خبری ازتهران | همایش ها

صفحه اصلی - سلامت - درمان - تجهیزات پزشکی - دارو - مقالات - همایش ها - مقررات

RSS - درباره ما - مسئولیت های ما - تماس با ما

اخبار - همایش ها

خبری ازتهران

پنجشنبه ۹ ارديبهشت ۱۳۸۹

پیام: تشکیل شورای راهبردی سلامت شهرداری تهران از آذرماه 1388، اقدامات شهرداری در حوزه ی سلامت را رسمیت بخشیده است . 2 سال است که شهرداری در زمی نه سنجش عدالت کار می کند و به گفته ی رئیس این شورا، اطلاعات ذی قیمتی هم در این زمینه یافته است.

سایت خبری \"تهران سما \" - گروه گفتگو : حضور دو وزیر سابق؛ دکتر مسعود پزشکیان و دکتر علیرضا مرندی در شورای سلامت ، سرمایه ی بزرگی برای شهر تهران محسوب می شود . پرسش هایی که در این گفتگو با دکتر مرندی، رئیس شورای راهبردی سلامت شهرداری تهران و نماینده مجلس شورای اسلامی مطرح شده، دیدگاه ها و مواضع این شورا در خصوص سلامت شهری روشن تر می سازد.

بخش مهمی از جلسات شورای سلامت به موضوع عدالت در سلامت اختصاص دارد، زوایای نگاه شما به عدالت در سلامت شهر چیست؟

ما با این رویکرد وارد شده ایم که افراد کم بضاعت جامعه از خدمات سلامت، خدمات اجتماعی یا سایر خدمات، الزاماً سهم خود را دریافت نمی کنند، چه بسا ممکن است افراد تحصیلکرده و برخوردار جامعه سهم بیشتری از این خدمات ببرند. افرادی که در فقر اجتماعی یا فرهنگی به سر می برند معمولاً آگاهی و نفوذ سیاسی و اجتماعی نیز ندارند و دلایل متعدد دیگری موجب می شود دسترسی شان به خدمات اجتماعی کمتر شود. دوری مسیر مراکز درمانی، نداشتن خودروی شخصی و هزینه های بالایی که صرف رفت و آمد می شود، مراجعه دیرهنگام به پزشک، عمل نکردن به دستور پزشک، آگاهی نداشتن از نحوه ی پیشگیری Ø �ز بیماری ها، نداشتن استطاعت خرید دارو و حتی مسائلی همچون زندگی در محله هایی که شاخص های زندگی آنها پایین است و افراد آسیب دیده اجتماعی بسیاری در آنها زندگی می کنند، موجب تشدید بی عدالتی می شود. ممکن است با وجود این مشکلات، بیمار از شغل خود را از دست بدهد و زندگی روزمره اش نیز دچار اشکال شود. این مسائل، دلایلی هستند که تعیین می کنند افراد دارای چنین شرایط دشوار، باید کمک های بیشتری دریافت کنند؛ کمک ها گستره ی وسیعی از کمک به بهبود تغذیه گرفته تا خدمات درمانی را شامل می شود. اما به هر حال در عمل، گاهی بیماران کم بضاعت به دلیل نوع لباس پوشیدن شان با برخوردهای سرد متولیان مراکز درمانی مواجه می شود و از چنین جزئیاتی ضربه های روحی می خورند که از مراجعه به این مراکز پشیمان می شوند.

شما پیشتر عنوان کرده اید که عوامل اجتماعی بیش از 50 درصد در سلامت انسان ها نقش دارند و خدماتی که وزارت بهداشت و بهزیستی ارائه می دهند تنها 25 درصد سلامت انسان ها را تأمین می کنند. چطور این خدمات از خدماتی که وزارت بهداشت ارائه می دهد اهمیت بیشتری در سلامت دارد؟

بله، و عوامل اجتماعی سلامت تنها از طریق ایفای وظایف وزارت بهداشت محقق نمی شود. شاید سایر نهادها در حوزه ی سلامت نقش مستقیمی نداشته باشند، اما تأثیر بسیاری دارند. به عنوان مثال، زندگی در محله ای متراکم که فضای پیاده روی ندارد، موجب می شود کنترل وزن برای افراد مشکل شود و شهرداری می تواند در این زمینه اقدامات مؤثری صورت دهد. یا آموزش و پرورش باید اطمینان حاصل کند که هیچ دانش آموزی به دلیل نداشتن استطاعت مالی از مدرسه بازنماند.

سال هاست که از همکاری شهرداری و وزارت بهداشت صحبت به میان آمده اما این امر به صورت مطلوب محقق نشده است. شورای سلامت شهرداری که نخستین تشکل مسئول در این زمینه است چه روشی برای جبران خلاء های موجود پیشنهاد می کند؟

دولت و شهرداری باید در همه ی ابعاد اجتماعی با مشارکت یکدیگر کار کنند و اشتیاق کم سابقه ای که اکنون شهرداری برای کار در حوزه ی اجتماعی دارد باید از سوی نهادهایی همچون وزارت بهداشت مغتنم شمرده شود. ممکن است شهرداری ها نیروی کارشناس نداشته باشند، ولی امکانات بسیاری در اختیار دارند که می تواند مکمل امکانات وزارت بهداشت باشد. علاوه بر این، تجربه نشان داده که «سلامت یاران» محله های تهران ناشناخته مانده اند و مردم به خدمات درمانی که زیر نظر وزارت بهداشت ارائه شود اطمینان بیشتری دارند. در آخرین جلسه شورای سلامت توصیه شد که آموزش و پرورش، صدا و سیما و Ù �زارت بازرگانی هم به این شورا اضافه شوند تا نتایج چشمگیرتری حاصل آید. اینکه توانایی سازمان های مختلف کنار هم گذاشته شود، انگیزه ای برای جبران کم و کسری ها به وجود می آورد. شبکه بهداشتی کل کشور می تواند با کمک شهرداری ها پیاده شود. به این ترتیب، پزشک خانواده هم جزئی از این طرح است.

تحقق این اهداف نیاز به ساختاری فراتر از یک شورا ندارد؟

متأسفانه در کشور ما همه به دنبال ساختار می روند و وقتی ساختار درست شد کار نمی کنند یا اختلافات بین سازمانی مانع می شود. اول باید کار کرد، بدون اینکه سر و صدای بیش از حد ایجاد شود. ما کار را انجام می دهیم و اگر روزی آنقدر پیشرفت حاصل شد که نیاز به ساختار جدی احساس شد، ساختار را هم تشکیل می دهیم. یکی از جنبه های بسیار مهم سلامت در شهر تهران، سلامت روان است.

برای بهبود شاخص های سلامت روان چه تمهیداتی در نظر گرفته اید؟

سلامت روان هم جزئی از کل سلامت است؛ سلامت جسم، روان، رفاه اجتماعی و معنوی ابعادی هستند که همگی باید در نظر گرفته شوند تا سلامت محقق شود. اما در زمینه سلامت روان بیش از سلامت جسم لنگ می زنیم. چون مردم خوششان نمی آید بشوند که مثلاً افسردگی دارند، در حالی که باید قبول کرد همانطور که جسم دچار سرماخوردگی می شود، روح هم ممکن است به درمان نیاز پیدا کند.

شورای سلامت شهرداری برای ادامه مسیر چه برنامه ای دارد؟

توجه به سلامت از سوی مدیران باید ادامه پیدا کند. با وجود سنگلاخ بودن مسیر و چوب هایی که گاه ناخواسته لای چرخ می گذارند، با پی گیری و پشتکار می توان به نتیجه رسید. البته نباید تصور کرد که محرومان جامعه همین فردا وضع شان خوب می شود؛ مسئولان دست اندرکار سلامت، از جمله مسئولان شهرداری و وزارت بهداشت، نباید حتی انتظار داشته باشند در زمان حیات شان نتیجه ی این اقدامات را ببینند، شاخص های سلامت ممکن است در نسل های بعد بهبود یابد.
شفانیوز/بقایی

تعداد بازدید: 179 مرتبه